sonbaharın:ağaçların sararmış yapraklarını pervasızca döküp, rüzgarlarda savurmasını izliyorum.yemyeşil yaprakları yazla birlikte sararıp ömürlerini tamamlamıştı.şimdi sonbahar:sararmış bitip tükenmiş yaprakları döküp yine bir ilk baharda, yerine yeşillerini koyabilmek için bu değişim...
bizim hayatımızda sanırım bu değişime gerek olduğu için ağaçlarla aynı kaderi paylaşıyor bu sonbaharda.hiçbirşeyden haberim yokken ve dost sanıyorken ben çevremdeki herkesi birden bir telefon sesiyle değişiyor hayatımız.bizim yüzümüzdeki şaşkınlık,beynimizdeki acabalar şimşekler çakarken,hemen yanıbaşımızdakilerin yüz ifadeleri suçluluk,yakalanmışlık,tüh fakabastık şimdi ifadeleriyle dolu...işin en kötü yanı ise hiçbirinin yüzünde bir üzüntü ifadesi olmayışı,kalplerinde bir vijdan kırıntısı dahi olmaması da cabası.
onların yaptığı hiçbirşey umurumda olmazken , biriciğimin yüzündeki o mahçupluk ve bunuda mı yapacaktınız bana der gibi, onlara bakışı içimi paramparça etti.
evet ...bir gece vakti,sohpet muhabbet,gülüşüp kahkahalar atarken sırf gırgır olsun diye çalan telefon açıldı ve megafonunun düğmesine basıldı.bizim yaprak dökümümüz ve tekrar yeşillenmeye olan hazırlığımız böyle başladı.haberi yoktu arayan kişinin farkında olmadan ne değişimlere yol açacağından.kafasını kurcaladığı için ,aklına gelen cümleleri sıralayıverdi...neden diye düşünmekten geçeli çok oldu.uzun zamandır farkındaydım çünkü insanların gidişatının.nedenini sadece hayat biliyor.o an öyle olması gerektiği için ortaya çıktı bu olanlar ve bizim daha iyiye gidebilmemiz için böyle olması gerekiyordu belkide.şimdi gergin ev ortamı, işlerimizin daha iyiye gitmesiyle umurumuz dışında kaldı.ev aramalarımız devam ediyor ama iş daha önemli bu aralar.umuyorumki hep böyle güzel devam edecek işlerimiz.mağlum bayram üstü yoğunluktan sonraki dönemde sadece bize ait olan bir eve geçeceğiz ve tamamlanacak yaprak dökümü süreci.biz biriciğimle omuz omuza verip yine işlerimize gömüleceğiz ,sevgimize gömüleceğiz.ilkbahara hazırlık için, aşkımız için ,kapatıp kulaklarımızı, gözlerimizi; hergeçengün gelişen ağacımızı çekemeyenlere inat sürekli büyüyeceğiz.....
